Sunday, April 01, 2007
Grabe.
Hawak ang isang e-ticket na fresh from the printer dahil noong araw na iyon ko lamang nakuha sa e-mail, naglakad na ako papunta sa elevator ng RCBC Plaza patungong Podium 4. Doon kasi gaganapin ang kauna-unahang PBA 2007 o Philippine Blog Awards 2007. Alas singco y media na noong umakyat ako, medyo maaga-aga pa para sa mismong event kaya naman nilibot ko muna yung lugar para makipagsosyalan at kumain. Laking gulat ko na lamang noong kinamayan ako ni JV, isa sa mga bigating organizer nitong prestihiyosong awards night na ito. Sa paglilibot ko, nakita ko si Aaronjames, isa sa mga nominee para sa Bloggers' Choice Award. Nag-usap kami sa buhay-buhay, at nag-link exchange na rin ng personalan.
Nilibot muli namin ang lugar para kumuha ng mga freebies mula sa iba't ibang mga sponsor at sa wakas, matapos ang tatlumpung minuto, habang iniinom ko ang kape ko na mula sa Nescafe, nag-annunsyo na si Sir Abe na magsisimula na ang awarding kaya naman pumunta na kami sa entrance ng theater. Pero bago yun ay nabaling ang aming atensyon sa media (RPN 9). Aba, mukhang may telecast pa yata ito. Napatingin din kami sa isang advertisement ng Globe. Gamit ang internet ay binuksan namin ni Aaron ang blogs namin para tingnan kung ilan na ang page views namin. Habang tinitingnan ko ang akin ay bigla akong kinalabit ng isang lalaki mula sa likuran. Akalain mo bang si Franco pala yun, at nagkakakilala na nga kami. Nakita na rin namin sina LA, Heneroso, Kevin, Jhed at ang alagad ni Billycoy at pumasok na kami para humanap ng mauupuan.
Aba, pinatunayan nilang lahat (mga organizer) sa aming mga bloggers na hindi lang basta basta itong event na ito dahil bigla na lamang kaming pinatayo para awitin ang pambansang awit. At matapos yun ay mayroon pang makabagbag-damdaming invocation si Father Stephen Cuyos na talaga namang naka'touch' sa puso naming lahat, lalo na ng mga bloggers na naroroon. Matapos yun ay ipinakilala na ang mga emcee para i-announce ang mga nanalo sa gabing iyon. Ang bilis ng mga pangyayari, sa isang iglap lang ay nasabi na halos lahat at draw na para sa mga GC's na galing sa KrispyKreme at Globe, at ang pinaka-aabangan ng lahat: ang i-Pod at cellphone. Akalain mo bang sa swerte ng ticket #168 ni Kevin eh siya pa ang nanalo nung Nokia 3230. At ako naman, nanghihinayang dahil muntik muntikan na talaga mapasakamay ko yung i-Pod na yun. Sayang talaga.
And the winner is..
1..
3..
Nakakainis pa nga si Jayvee (biro lamang po) dahil nagpa-suspense pa siya bago niya sabihin ang huling numero ng nanalong ticket. Naisip ko talaga na medyo mataas ang pag-asa ko na manalo noon dahil yung ibang ticket na may '1' at '3' sa umpisa ay natawag na nung draw para sa mga gift bags. Ang number kasi ng ticket ko ay 130. Kaya naman todo todo ang dasal ko nun para '0' ang tawagin ni Jayvee pero napasobra yata kasi '1' ang nabanggit sa halip na yung '0' ko. Sana pala pinauna ko na si AJ dun sa pila para ako na lang ang nanalo ng i-Pod na yun, hay naku. Yun pa mandin sana ang ipinunta ko dun, bukod sa makakita ng mga bigating blogger tulad nila Bryanboy, Shari at marami pang iba, na natupad naman. Masaya na rin ako dahil nakamayan ko maski 'alagad' lang ni Billycoy. Matatanggap ko na yun bilang consolation kahit hindi ako nanalo ng i-Pod.
Pagkatapos ng awarding ay photo-op na sa harapan. Kaming mga sawing palad ay ibinaling na lang ang kalungkutan sa camera ni Kevin at naka-ilang kuha din kasama ang iba pang mga blogger. Hay, ganyan talaga ang buhay. Congratulations na lang sa inyong mga nanalo, lalo na sa iyo Kevin, ang swerte mo talaga. Sa iyo rin Hener, na nakapagpa-picture pa kay Bryanboy pagkatapos ng lahat, naku talo mo pa ang nanalo ng i-Pod at cellphone na pina-raffle. Congrats din kay Abe at sa iba pang mga organizers at volunteers para sa isang matagumpay na Philippine Blog Awards na ito. Napakasaya talaga. Sana sa 2008 at sa susunod pang mga taon ay magkaroon ulit nito at mas marami pang dumalo. At sisiguraduhin ko na rin na mapapasa akin na kung ano mang premyo ang in store para sa amin. Sa uulitin!
------
*Para sa kumpletong listahan ng mga nanalo, puntahan niyo ang Philippine Blog Awards dito.
*Kung gusto niyo naman mabasa ang napakatinding invocation ni Father Stephen Cuyos, dito kayo pumunta.
Hawak ang isang e-ticket na fresh from the printer dahil noong araw na iyon ko lamang nakuha sa e-mail, naglakad na ako papunta sa elevator ng RCBC Plaza patungong Podium 4. Doon kasi gaganapin ang kauna-unahang PBA 2007 o Philippine Blog Awards 2007. Alas singco y media na noong umakyat ako, medyo maaga-aga pa para sa mismong event kaya naman nilibot ko muna yung lugar para makipagsosyalan at kumain. Laking gulat ko na lamang noong kinamayan ako ni JV, isa sa mga bigating organizer nitong prestihiyosong awards night na ito. Sa paglilibot ko, nakita ko si Aaronjames, isa sa mga nominee para sa Bloggers' Choice Award. Nag-usap kami sa buhay-buhay, at nag-link exchange na rin ng personalan.
Nilibot muli namin ang lugar para kumuha ng mga freebies mula sa iba't ibang mga sponsor at sa wakas, matapos ang tatlumpung minuto, habang iniinom ko ang kape ko na mula sa Nescafe, nag-annunsyo na si Sir Abe na magsisimula na ang awarding kaya naman pumunta na kami sa entrance ng theater. Pero bago yun ay nabaling ang aming atensyon sa media (RPN 9). Aba, mukhang may telecast pa yata ito. Napatingin din kami sa isang advertisement ng Globe. Gamit ang internet ay binuksan namin ni Aaron ang blogs namin para tingnan kung ilan na ang page views namin. Habang tinitingnan ko ang akin ay bigla akong kinalabit ng isang lalaki mula sa likuran. Akalain mo bang si Franco pala yun, at nagkakakilala na nga kami. Nakita na rin namin sina LA, Heneroso, Kevin, Jhed at ang alagad ni Billycoy at pumasok na kami para humanap ng mauupuan.
Aba, pinatunayan nilang lahat (mga organizer) sa aming mga bloggers na hindi lang basta basta itong event na ito dahil bigla na lamang kaming pinatayo para awitin ang pambansang awit. At matapos yun ay mayroon pang makabagbag-damdaming invocation si Father Stephen Cuyos na talaga namang naka'touch' sa puso naming lahat, lalo na ng mga bloggers na naroroon. Matapos yun ay ipinakilala na ang mga emcee para i-announce ang mga nanalo sa gabing iyon. Ang bilis ng mga pangyayari, sa isang iglap lang ay nasabi na halos lahat at draw na para sa mga GC's na galing sa KrispyKreme at Globe, at ang pinaka-aabangan ng lahat: ang i-Pod at cellphone. Akalain mo bang sa swerte ng ticket #168 ni Kevin eh siya pa ang nanalo nung Nokia 3230. At ako naman, nanghihinayang dahil muntik muntikan na talaga mapasakamay ko yung i-Pod na yun. Sayang talaga.
And the winner is..
1..
3..
Nakakainis pa nga si Jayvee (biro lamang po) dahil nagpa-suspense pa siya bago niya sabihin ang huling numero ng nanalong ticket. Naisip ko talaga na medyo mataas ang pag-asa ko na manalo noon dahil yung ibang ticket na may '1' at '3' sa umpisa ay natawag na nung draw para sa mga gift bags. Ang number kasi ng ticket ko ay 130. Kaya naman todo todo ang dasal ko nun para '0' ang tawagin ni Jayvee pero napasobra yata kasi '1' ang nabanggit sa halip na yung '0' ko. Sana pala pinauna ko na si AJ dun sa pila para ako na lang ang nanalo ng i-Pod na yun, hay naku. Yun pa mandin sana ang ipinunta ko dun, bukod sa makakita ng mga bigating blogger tulad nila Bryanboy, Shari at marami pang iba, na natupad naman. Masaya na rin ako dahil nakamayan ko maski 'alagad' lang ni Billycoy. Matatanggap ko na yun bilang consolation kahit hindi ako nanalo ng i-Pod.
Pagkatapos ng awarding ay photo-op na sa harapan. Kaming mga sawing palad ay ibinaling na lang ang kalungkutan sa camera ni Kevin at naka-ilang kuha din kasama ang iba pang mga blogger. Hay, ganyan talaga ang buhay. Congratulations na lang sa inyong mga nanalo, lalo na sa iyo Kevin, ang swerte mo talaga. Sa iyo rin Hener, na nakapagpa-picture pa kay Bryanboy pagkatapos ng lahat, naku talo mo pa ang nanalo ng i-Pod at cellphone na pina-raffle. Congrats din kay Abe at sa iba pang mga organizers at volunteers para sa isang matagumpay na Philippine Blog Awards na ito. Napakasaya talaga. Sana sa 2008 at sa susunod pang mga taon ay magkaroon ulit nito at mas marami pang dumalo. At sisiguraduhin ko na rin na mapapasa akin na kung ano mang premyo ang in store para sa amin. Sa uulitin!
------
*Para sa kumpletong listahan ng mga nanalo, puntahan niyo ang Philippine Blog Awards dito.
*Kung gusto niyo naman mabasa ang napakatinding invocation ni Father Stephen Cuyos, dito kayo pumunta.
Labels: blog awards, sabaw
Wednesday, March 28, 2007
"The Philippine Blog Awards aims to recognize notable Filipino-owned blogs in their respective niches — a venue to showcase notable blogs with quality content that engages readers from around the globe."
March 31 is the most awaited day. Every single blogger in the Philippines, young and old, is excited to hit RCBC by a storm. Tears of joy will be shed, and select bloggers, will finally have their dreams for blogging come true. (So the drama.)
As young as just eight months (going nine, congratulations), this blog served as my outlet for all my rants about my college life. Envious of the blogs I've been seeing since, I strived hard to create a page that's worth reading. School never became a constraint, sometimes I even blog before I do the cramming, proof of my love for this corny (excuse me for my language) stupid web thing whatever they want to call it. And like what I said earlier I blog about school most of the time back then (perhaps another reason why I don't have readers then) so every day was recorded. Still, I wasn't able to get the attention of others. Lucky me.
To my surprise, after three straight months of blogging for almost every night, I got some readers, then commentators, and then fans (kidding aside). Up until recently, I have 140+ links in my blogroll and managed to make friends online, thanks to you, blog. I was even able to join Kuya Eric's blogging contest and managed to win for two weeks, another boost for my rise to blogging fame. (Hahaha.) And now, this one's coming up. Though I'm not a finalist, being a nominee is my pleasure. Well then, I guess I deserve a little break from the toxicity anyway.
Thank you to...
Shall I stop this drama now? There's only three damn days left (and counting), and I do not have my electronicraffle ticket yet.
[NOTE]
If you also like a ticket for the prestigious night, stumble upon here, okay? There'll be around a hundred tickets or so. Do you want to get yours? I'll have to get mine first. To the organizers, my e-mail is lonewolf_silencer17@yahoo.com
[/NOTE]
--------
Special Thanks:
to whoever nominated me, I really thank you for the effort that you exerted to do me this big favor. Though I was not able to qualify as a finalist (since I was unaware and I didn't expect it, too.) Thanks, really. I appreciate it.
*entry will be updated after the awards night, if ever I could come. I would. I should.
March 31 is the most awaited day. Every single blogger in the Philippines, young and old, is excited to hit RCBC by a storm. Tears of joy will be shed, and select bloggers, will finally have their dreams for blogging come true. (So the drama.)
As young as just eight months (going nine, congratulations), this blog served as my outlet for all my rants about my college life. Envious of the blogs I've been seeing since, I strived hard to create a page that's worth reading. School never became a constraint, sometimes I even blog before I do the cramming, proof of my love for this corny (excuse me for my language) stupid web thing whatever they want to call it. And like what I said earlier I blog about school most of the time back then (perhaps another reason why I don't have readers then) so every day was recorded. Still, I wasn't able to get the attention of others. Lucky me.
To my surprise, after three straight months of blogging for almost every night, I got some readers, then commentators, and then fans (kidding aside). Up until recently, I have 140+ links in my blogroll and managed to make friends online, thanks to you, blog. I was even able to join Kuya Eric's blogging contest and managed to win for two weeks, another boost for my rise to blogging fame. (Hahaha.) And now, this one's coming up. Though I'm not a finalist, being a nominee is my pleasure. Well then, I guess I deserve a little break from the toxicity anyway.
Thank you to...
Shall I stop this drama now? There's only three damn days left (and counting), and I do not have my electronic
Philippine Blog Awards
Awarding Night
March 31, 2007
6PM - 8PM
Podium 4, RCBC Theater
RCBC Building, Ayala cor. Buendia Ave., Makati City
Attire: Semi-formal to formal
[NOTE]
If you also like a ticket for the prestigious night, stumble upon here, okay? There'll be around a hundred tickets or so. Do you want to get yours? I'll have to get mine first. To the organizers, my e-mail is lonewolf_silencer17@yahoo.com
[/NOTE]
--------
Special Thanks:
to whoever nominated me, I really thank you for the effort that you exerted to do me this big favor. Though I was not able to qualify as a finalist (since I was unaware and I didn't expect it, too.) Thanks, really. I appreciate it.
*entry will be updated after the awards night, if ever I could come. I would. I should.
Labels: blog awards
